In Time for...

At bigla akong tinamaan ng kabaliwan. Paano kaya kung naging Dystopic ang paraan ng pamumuhay ng tao.? Ansabe ng english term, wala kasi sa Filipino term ito e.

Kakapanood ko lang ng In Time kahapon. Last year lang pala yung movie na yun at ngayon ko lang napanuod dahil purita mirasol ako. Nagyaya ang kaibigan kong manunuod daw kami ng libreng sine pero magpambahay lang daw ako.

Anudaw? Libre pero pambahay lang? Iniisip ko noong una na baka yung tig-sampung pisong sine sa SM. Yung mga super lumang pelikula na halos mga estudyanteng nagpapalipas lang ng oras ang pumapatol panuorin. Ganon.

Noong unang usapan kasi namin ay 3pm ako magpupunta sa kanila pero dahil nga manunuod kami ng libreng sine ay agahan ko daw. 1 palang ay kinukulit na akong mag-ayos. Magpapatulog lang siya ng bata at magkikita na daw kami.

E nasa kalagitnaan ako ng pagpa-blog noong mga panahong iyon. Watdapak.! Hindi ko alam ang uunahin ko. May tinatapos pa akong sulatin at ka-text ko pa siya. Nahawa na ako sa laptop na multitasking.

Ang ending, nagkita din kami ng alas tres. Tinapos ko pa ang pagsusulat, kumain at naligo. Ang dami ko pang ginawa noong huling nagtext siya. At nagmadali na talaga ako.

Maganda naman ang story, kaso bitin dahil hindi namin natapos ang pelikula dahil parang pasahero na ng bus sa EDSA yung DVD, natalon.! Sayang talaga. Buti nalang yung bandang last part na yung natalon.

Parang ang hirap lang ng sitwasyon nila sa pelikula. Matatapos ang pagtanda nila pagdating ng 25 at simula na ng paglikom, pagtatrabaho at paggasta ng panahon nila. Yup, panahon nila. Magkakaroon kasi sila ng oras sa kaliwang braso nila at ayun ang kapalit ng pera sa mundo.

Ang Panahon na nasa braso nila ay katumbas ng Pera. Weird no.!?

Mabalik ako sa tinanong ko noong simula. Paano kaya kung ganyan ang magiging paraan ng pamumuhay ng tao ngayon?

Siguro marami na ang patay o nagpapatayan para sa panahon. Ngayon pa nga lang marami na ang gumagawa nyan pero para sa pera.

Marami sigurong tao ang mapipilitang magtrabaho para lang mabuhay ng matagal. Sino nga namang tao ang hindi gugustuhing mabuhay ng matagal? Pero palagay ko ay mauunang mamatay ang mga tamad na kagaya ko. 

Kung ganoon nga, marami na akong mga panahong nasayang. Kung naging pera lang ang panahon na ginugugol ko para mabuhay, marami na akong naaksaya. Mahirap na ako siguro ngayon.

At kung alam kong pera ang panahong iginugugol ko sa mundo. Malamang ay hindi ko na sasayangin ito para sa pag-iinternet at paglalakwatsa. Baka palagi pa akong mag-overtime sa trabaho. Dadaan ako sa pinakatipid at malapit na ruta pauwi sa bahay namin. Bibili lang ng mga bagay na kailangan ko lang para mabuhay. Wala ng luho at kung ano pa man.

At katulad ng palagi kong ginagawa, magmamadali pa ako.!