pagsuko

Ayoko na ng ganitong buhay!

Sabay hawi sa mga gamit sa ibabaw ng mesag kanyang kinatatayuan. Naglalaglagan ang lahat ng ballpen na iba’t ibang mga kulay na napapaligiran ng mga bubog ng basag na pencil holder na kulay puti. Naliparan ang mga dokumentong kanina lang ay kanyang hinahalukay.

Lumabas siya ng building at dumiresto sa upuang hintayan ng bus. Iniwan na niya ang mga kasama sa loob ng opisina at hindi na nagpaalam pa.

Sa isip isip niya.

Uuwi na ako, ayoko na. Palagi nalang ganito araw araw. Wala ng pagbabago sa buhay ko.

Tahimik na ang buong lugar at kaunti nalang ang mga empleyadong nagmamadaling umuwi sa kanikanilang mga bahay.

Nakayuko lang siya at tahimik na nagaabang ng masasakyan pauwi. Inaayos niya ang bag at pilit na ipinapasok ang mga gamit na kanina lang ay halos matuluan ng pawis.

Nagayos na din siya ng suot na damit nang makita na may papalapit na jeep sa kanyang inaantayan.

Samantala sa loob ng kanyang iniwan opisina. Patuloy ang kanyang dalawang kasamahan sa kanilang ginagawa.

Pucha, nasan na yung gagong yun? Iniwan na tayo? Sira ulo talaga yun… huwag na nating hatian yun sa makukuha natin sa loob ng vault.