anyare na sa earth?

Iba na talaga ang mundo ngayon, madami ng advancement ang technology at lahat ng tao, mapabata man o matanda ay nakakasabay. Walang tao ang nagpapahuli at nagpapaiwan.

Noong sinabi kong advancement, yung todo todo talagang. Superlative level talaga.

Biruin mo, yung mga bata ngayon marunong ng mang-snatch. Galit pa sila sayo kapag hindi nala nagawa yung masamang bagay na gusto nilang gawin. Astig lang di ba?

Kanina lang noong pauwi ako, napatigil ako sa paglalakad dahil inaantay kong tumabi yung batang malapit sa gitna ng kalsada. Tipong nagaantay siya ng masasakyang jeep pero hindi pala. Inaantay niya yung truck na dadaan dahil mamimingwit siya ng bakal sa likod. E saktong nakaharang ako sa dadaanan niya kaya hindi natuloy ang balak niya.

At siya pa ang nagalit sa akin dahil nakaharang daw ako.

Ngek? Ako pa ang naging masama dahil nakaharang ako sa nanakawan niyang truck. Bad na pala ako. Shocks.! Irita Avila.

E parang gusto ko siyang ihagis sa gitna ng kalsada para mangudngod yung mukha niya sa semento e gagawin ko pero syempre dahil mabait ako (blog ko ‘to), hindi ko ginawa yun. Sinigawan pa niya ako na paharang harang ako sa daan. Langya talaga.

Paano kaya pinalaki yung batang yun. Hindi ba siya pinapanood ng batibot, sineskwela, hirayamanawari at bayani noong super bata pa siya? Ano kaya ang grade niya sa GMRC? At ilang gramo kaya ng vetsin ang nakain noong batang yun at ganon nalang ang ugali niya.

Bata pa yun ha? Bata pa. Pero superlative na sa todo todong kasamaan ang buhay na tinatahak niya. Paano nalang kaya kung tumanda pa siya? Paano na?

Sana lang tumanda pa siya at hindi mapasama sa riot o anu mang gulong buwis buhay at maaga niyang makadaupang palad si San Pedro. Halata na naman kasi ang direksyon ng buhay na gusto niyang tahakin—papunta sa Dilim.

Nakakalungkot lang na merong mga ganitong mga kaganapan sa mundo pero ano pa nga ba ang magagawa natin, andyan na yan. Sana lang wag silang kumalat sa earth.