sa aming dalawa nalang yun

“Ok cge. kta nlng tau mmya Beb.” reply ko sa kanya.

Medyo alangan pa akong padaanin pa siya sa dito sa simbahan pagtapos ng service ko. Maari na naman siyang dumiretso sa bahay para doon ako antayin pero mas gusto pa niya akong sunduin. Medyo may kalayuan din kasi ang simbahan sa amin at baka mapagod lang siya.

Baka namiss lang ako.

Gawain kasi niya yan kapag namimiss ako, bigla nalang magtetext kung nasaan ako at manunundo. 

Maganda ang misa ng pari. Dinig na dinig ko ito dahil na din sa prebelehiyo ko na umupo malapit sa pari. Dapat nga lang ay alerto dahil mabilis minsan si Father at kailangan na namin agad agad siyang alalayan. Mahirap din ang pagiging sakristan minsan pero masaya naman at fulfilling sa pakiramdam.

Tinalakay niya ang pag-ibig sa kapwa. Tinamaan ako ng kaunti. Napayuko nalang ako at tinuloy ang mga dapat kong gawin.

Tapos na ang misa at nakapag-ayos na din ang mga kasamahan ko. Ayos na ang iba umuwi at yung iba naman ay nauna na.

“Oh bakit bumalik ka? May nakalimutan ka ba?” Tanong ko sa kasamahan kong hingal na hingal bumalik sa kwarto namin.

“Ah nakalimutan ko kasi cellphone ko sa table. Nga pala nakita ko si yung kaibigan mong si Alex sa labas, hinahanap ka.”